تبلیغات
(( طلبه پاسخگو )) - روایات نادرست درباره عاشورا کدامند؟
پرسش:
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
سهیلا:
سلام
روایات و مسائل غلط که در مورد عاشورا است یا تحریفات عاشورا چند نمونه رو بفرمایید تا بدانیم.
با تشکر


پاسخ:
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
سلام
در زمینه روایت های نادرست در مورد عاشورا به کتاب حماسه حسینی و لولو و مرجان محدث نوری حتما رجوع کنید که مفصل اونجا بحث شده است.

سخنانی که به اسم امام گفته می شود و برای امام نیست مثل:

1- إنّ الحیاة عقیدة و جهاد.
سلام
در زمینه روایت های نادرست در مورد عاشورا به کتاب حماسه حسینی و لولو و مرجان محدث نوری حتما رجوع کنید که مفصل اونجا بحث شده است.

سخنانی که به اسم امام گفته می شود و برای امام نیست مثل:

1- إنّ الحیاة عقیدة و جهاد.
شهید مطهری می فرماید:
از این سخن تنها همین قدر فهمیده می شد که این ، مصرعی از یک بیت شعر است و حدیث و روایت نیست.

2- «هل من ناصرٍ ینصرنی»

برای این سخن بسیار مشهور نیز که به امام حسین(ع) نسبت داده می شود، سند و مدرکی یافته نشد. معنا و مفهوم سخن، چنان می نماید که روضه خوانان برای گریاندن مردم آن را از زبان امام حسین(ع) ساخته و پرداخته اند. اما سخنان مشابه و هم معنایی که در توجیه آن نقل می شود نیز در منابع مستند و قابل قبول یافته نشده است.17 با اعتماد به کتابهای که به کوشش معاصران و یا متأخّران نوشته شده است، هرگز نمی توان این شعار را به عنوان حدیث یا روایت پذیرفت.

3- تفسیر «کهیعص»

کلمه فوق از کلمات
تفسیر قرآن، و پس از آیه شریف بسم الله الرحمن الرحیم، دومین آیه از سوره مریم است. در تفسیر و تأویل این کلمه روایتی آورده اند که حتی در کتابهای بسیار قدیمی هم دیده می شود. این منابع می نویسند:

... راوی می گوید: به امام زمان (عج) عرض کردم: ای پسر رسول خدا، مرا از تأویل کهیعص آگاه ساز. امام به ادعای راوی فرمود: این حروف از اخبار غیبی است که خداوند بنده خویشْ زکریا را از آن آگاه ساخته و سپس آن را برای محمد(ص) بیان کرده است. [اطلاع زکریا از این اخبار] به این سبب بود که وی از پروردگار خویش خواست تا نامهای پنج تن را به او بیاموزد. پس جبرئیل بر او نازل شد و آنها را به وی آموخت و [از آن پس] هرگاه زکریا، محمد، علی، فاطمه و حسن را یاد می کرد، اندوه او برطرف و گرفتاری اش حل می شد و هرگاه از حسین یاد می کرد، گریه گلوی او را می گرفت و نفسش می برید. روزی گفت: خداوندا، مرا چه می شود که هرگاه چهارتن از آنان را یاد می کنم، با نام آنان اندوهم برطرف می شود، اما وقتی از حسین یاد می کنم، از چشمانم اشک فرو می ریزد و اندوه و درد مرا فرا می گیرد؟


در این هنگام خداوند او را از ماجرای حسین(ع) آگاه کرد و فرمود: کهیعص ؛ کافِ آن یعنی کربلا،های آن یعنی هلاکتِ عترتِ [رسول] ؛ یای آن یعنی یزید بن معاویه که به حسین ستم کرد ؛ عین آن عطش و تشنگی حسین ؛ و صاد آن صبر اوست...

این روایت ضعیف راوی ها ضعیف و...فزون بر همه این اشکالهای به جا و وارد، اشکال دیگری نیز در متن خبر مورد بحث دیده می شود که دانشوران یادآوری نکرده اند و آن، تحریف بزرگی است که این خبر در متن خود دارد و به صراحت در تفسیر حرفِ «هأ» از حروف کهیعص می گوید که «هأ، یعنی هلاکت عترت!» پر واضح است که سازندگان این روایت خواسته اند شهادت عترت رسول خدا(ص) و فرزندان علی(ع)، به ویژه شهادت امام حسین(ع)، را که صحبت در تفسیر حروف یاد شده، درباره عاشورا و کربلای اوست هلاکت بنامند. تردیدی نیست که هلاکت خواندن شهادت، آن هم شهادت شهدای کربلا و سیدالشهدا(ع) تحریفی بزرگ و بسیار ناجوانمردانه است.

4- نوشته اند که مردی از قبیله بنی تمیم که عبدالله بن حوزه نامیده می شد، روز عاشورا سوار بر اسب به سوی سپاهیان امام حسین(ع) تاخت. یاران امام (ع) به او نهیب زدند که: مادرت در عزایت بنشیند! کجا می تازی؟ او گفت: «إنّی اَقْدمُ عَلی رَبٍّ رَحیمٍ وَشفیعٍ مُطاعٍ.»، امام حسین(ع) از یارانش پرسید: این کیست، گفتند: این، ابن حوزه است. امام(ع) گفت: بار پروردگارا، وی را به آتش انداز! عبدالله بن حوزه که از نفرین امام حسین(ع) عصبانی شده بود، به اسب خود نهیب زد، اما اسبش رم کرد و او را سرنگون ساخت.


بعد درحالی که پای چپش در رکاب اسب گیر کرده بود و پای راستش رو به بالا در هوا سرگردان بود، اسب وی را می کشید. در این هنگام، مسلم بن عوسجه به او نزدیک شد و پای راستش را با شمشیر قطع کرد و با این حال، اسب او را به این سو و آن سو می کشید تا سرش را آن قدر به سنگها و درختها کوبید که او را کشت و خدای سبحان به زودی روحش را به آتش کشید.


5- در متن زیارت عاشورا، فقره ای است که چنین خوانده می شود: «اللّهم العن العصابة التی جاهدت الحسین.»29 پیداست که در این عبارت تحریفی روی داده است و صورت صحیح عبارت باید یکی از دو شکل زیر باشد:


1 . «اللهم العن العصابة التی حاربت الحسین(ع)».

2. «اللهم العن العصابة التی جاحدت الحسین(ع)




طبقه بندی: پرسش و پاسخ دین پژوهی، 
برچسب ها: روایت، واقعه عاشورا، حماسه حسینی، محدث نوری، امام، إنّ الحیاة عقیدة و جهاد، شهید مطهری، حدیث، هل من ناصرٍ ینصرنی، امام حسین(ع)، سخن، روضه، متأخّران، کهیعص، تفسیر، بسم الله الرحمن الرحیم، منابع، امام زمان (عج)، اخبار، زیارت عاشورا، اللّهم العن العصابة التی جاهدت الحسین، تحریف، إنّی اَقْدمُ عَلی رَبٍّ رَحیمٍ وَشفیعٍ مُطاعٍ، عاشورا، تحریفات عاشورا، روایات جعلی، روضه های دروغین، روضه های جعلی، تحریف در عاشورا، تحریف قیام امام حسین، حماسه عاشورا، شهید جاوید،
به اشتراک گذاری:
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ شنبه 2 بهمن 1389 توسط طلبه پاسخگو